Literatuur en dankbetuigingen

Ik heb mijn uiterste best gedaan deze verwijzingen tot een minimum te beperken, want dit boek moet onderhoudend zijn, en geen geleerd betoog. Ik mag hopen dat het vele extra materiaal op www.badscience.net nuttiger is, zoals aanbevolen lectuur, video’s, doorlopend interessant nieuws, bijgewerkte literatuurverwijzingen, activiteiten voor schoolkinderen, een discussieforum, alles wat ik ooit heb geschreven (behalve dit boek, natuurlijk), adviezen over activisme, links naar richtlijnen voor overdracht van wetenschappelijke bevindingen ten behoeve van journalisten en academici, en nog heel veel meer. In de loop der jaren probeer ik er steeds weer iets aan toe te voegen.

Er bestaan een paar boeken van een werkelijk opvallend hoge kwaliteit, en ik gebruik mijn laatste bladzijden om je daarop te wijzen. Je zult er je tijd niet aan verspillen.

Testing Treatments van Imogen Evans, Hazel Thornton en Iain Chalmers is een boek over reguliere geneeskunde voor leken, geschreven door twee academici en een patiënt. Je kunt het ook gratis downloaden vanaf www.jameslindlibrary.org. How to Read a Paper van professor Greenhalgh is het klassieke medische studieboek over kritische beoordeling van artikelen in wetenschappelijke tijdschriften. Het is leesbaar en bondig geformuleerd; het zou een bestseller kunnen zijn als het niet zo onnodig duur was.

Irrationality van Stuart Sutherland is bijzonder goed te combineren met How We Know What Isn’t So van Thomas Gilovich, aangezien ze beide verschillende aspecten van sociaalwetenschappelijk en psychologisch onderzoek naar irrationeel gedrag bespreken. Reckoning with Risk van Gerd Gigerenzer behandelt dezelfde problemen vanuit een meer wiskundig perspectief.

Meaning, Medicine and the ‘Placebo Effect’ van Daniel Moerman is uitstekend; het is gepubliceerd door een wetenschappelijke uitgever, maar laat je daardoor niet ontmoedigen.

Op mijn computerscherm verschijnen nu tot mijn grote verrukking talloze blogs van geestverwanten die de afgelopen jaren uit het niets zijn opgedoken. Ze bespreken wetenschappelijk nieuws vaak beter dan de grote media; de berichten van enkele van mijn meest onderhoudende medestanders zijn verzameld op de website badscienceblogs.net. Ik vind het heerlijk om het met veel van die berichten op een groot aantal punten venijnig oneens te zijn.

En tenslotte, en dat is het belangrijkst, wil ik verwijzen naar de mensen die me hebben opgeleid, aangepord, opgevoed, beïnvloed, uitgedaagd, gesuperviseerd, tegengesproken, ondersteund en vooral geamuseerd. Dat zijn (er ontbreken er te veel, en de volgorde is vrijwel willekeurig): Emily Wilson, Ian Sample, James Randerson, Alok Jha, Mary Byrne, Mike Burke, Ian Katz, Mitzi Angel, Robert Lacey, Chris Elliott, Rachel Buchanan, Alan Rusbridger, Pat Kavanagh, de inspirerende bloggers van badscience, iedereen die me ooit een tip over een artikel heeft gestuurd via ben@badscience.net, Iain Chalmers, Lorne Denny, Simon Wessely, Caroline Richmond, John Stein, Jim Hopkins, David Colquhoun, Catherine Collins, Matthew Hotopf, John Moriarty, Alex Lomas, Andy Lewis, Trisha Greenhalgh, Gimpy, shpalman, Holfordwatch, Positive Internet, Jon, Liz Parratt, Patrick Matthews, Ian Brown, Mike Jay, Louise Burton, John King, Cicely Marston, Steve Rolles, Hettie, Mark Pilkington, Ginge Tulloch, Matthew Tait, Cathy Flower, mijn moeder, mijn vader, Reg, Josh, Raph, Allie en de fabelachtige Amanda Palmer.